Een zuiver verlangen

- voor Zbigniew Herbert

Het zware water in de ringgracht maakt geen onderscheid
een steen is een steen, of er nu een sloeber of een landheer
aan vastzit. Niemand wordt gedwongen voortdurend aan zijn
honger te denken, wij noemen afleiding het beste brood, arbeid

de nuttigste vorm van verstrooiing, er zullen altijd voldoende
torens ter voltooiing beschikbaar worden gesteld. Zelfs
wie hier niet had willen zijn, ontvangen wij met open armen
voor wie bang is hier ooit terug te keren sluiten wij gerus

de poorten, nooit hoeft hij de muren nog van buitenaf
te zien, wie over een geheugen beschikt, dient zich dit
te herinneren: een zuiver verlangen naar menselijkheid
beheerst de overwegingen van het huidige stadsbestuur.



Thomas Möhlmann, april 2006
Geschreven op verzoek van PEN Nederland & PEN Vlaanderen.