KOPPELBAAS

vader die niet goed kon melken stond vroeg op en droeg kalm
zijn arbeiders op wat te doen eindeloos was zijn vindingrijkheid zijn machine
kon tegelijk klappen en rooien totdat mijn tere en bleke zus
is na haar brandwonden rustiger geworden en het zou een gemiste kans zijn
de subtiele verschuivingen in haar karakter ongebruikt en onbenut te laten
men wil het pand tijdens de brand zien niet het krot erna

men weet de boodschap is een bouwval het nieuws vluchtig maar welk
dwaallicht schemert er nu door mijn grijze haar welke zoete onrust zoekt
naar die zachte tourette in mijn tong die gemene dans die haar
van me wegduwen zal hoe krijg je twee lelijke mensen bij elkaar
zodat je in een keuken kan gaan staan luisteren met een gezicht
als een versleten oude broek met een gezicht alsof je poepen moet




MIJN ZOON VOOR € 40,- P.U.

en dan zien we nu mijn zoon die zich voor € 40,- per uur
bij het raam van de auto aanbiedt

straks kom ik in beeld met smurfenstem
en gescrambled hoofd

we hadden ons voor elk ander programma
kunnen opgeven

het werd nieuws

tegen iedereen van de crew zei ik lieverd
dat doe ik nog bij elke casting

we hebben denk ik een telepathische band
mijn zoon en ik
zo hebben we los van elkaar
op hetzelfde tijdstip in verschillende winkels
exact dezelfde schoenen gekocht




IN DE DUINEN

tijdens het voorlezen in de duinen wordt elly de waard
na afloop van haar voordracht door een opdringerige grijsaard
met een oranje rugzak waarop ravetechno gedrukt staat gevraagd
of zij elly de waard ook kent en of er ooit nog een jaarbrief
van het chr.j. van geel genootschap zal verschijnen

dat hij zo graag het huis eens zou willen zien

ik vraag het publiek of ze een romantisch
of een geëngageerd gedicht willen horen

de man praat door
maar mag het huis niet in

vanuit het helmgras fluistert anne

inkoppertje

en dan nog een keer
terwijl ze haar sigaret
uitdrukt

inkoppertje

ik reageer en verzand in een grap
een jong dier dat ik maar niet op poten krijg
iemand roept
romantisch
dwars door het gesprek van de fan heen
die geërgerd en met nul op het rekest zijn fiets pakt

we kijken de man na en het rugzakje
terwijl op mierenruggen de stukjes aandacht
een voor een terug worden gebracht

waarop ik tuurlijk lust je een stuk van die taart lees




VERTREK

omdat woorden de vorm van een wolk
en de zon het gezicht van je vrouw
kan veranderen

spel je de deur
van de knop
tot de lijst

met je ogen
met je handen
met je mond

je staat stil
bij de sloffen
naast de tafelpoot

trekt de leesbril van je hoofd
en legt hem in de boekenkast

het bed dat vannacht
nog geen graf wil zijn roept

je ziet haar slapen
mag erom vragen

kom tot je akker zoals je wilt

vouw je armen open