kraak

de scheuren in het plafond lopen door
tot in de kleinste tenen
een hele woestijn in een voetzool

van de fata morgana alleen de droge vellen

gebladderde verf als je in je handen klapt
verdwijnen de muren als stof door de kieren
van je mond

een hele oase




A.H. Gerhardhuis

in een lege kist ligt de dood
als een wijde bloemenjurk
in de kast te wachten
tot de gaten vallen
op de foto's die kleuren
van kinderen niet meer de jouwe
herinneringen alleen de hunne
een kanarie op zijn rug
die laatste stap net te ver
van het aanrecht vijf passen
is tafel plus zes is bed
min een is koude nacht




l'Amant

vier keer mijn gezicht in schietende ruiten
van de tram geen spiegelbeeld
van verre mogelijk geen herkenning
vier keer wij op een racefiets

door

brieven, woorden, blikken, alle tekst
liever alleen brieven
liever de Uwe dan de Jouwe
liever de Mijne dan de Zijne

hoelang

daglicht met lunch gegeten
licht zweet opgedroogd
voor het diner met zilveren bestek
dag dromen van samen de zon onder