de verbeelding heeft een zware tijd achter de rug
zij stamt nog van voor de gasvlam
in de stad zijn littekens gesignaleerd sinds
zij oren liet aannaaien

over messteken praten we dan niet maar
vleeswonden van het soort waarin een hond slapen kan
geen keuze laat zij morst vermorzelt
vermoordt als vermoord

zij is de verlate tram die brood brengen kwam
in bezettingstijd
dan toch aangekomen verpletterde ze tientallen

vervang nu mensen door kinderen
brood door bloed
oorlogstijd door dansen
tram door vingers