eindelijk! een nieuw nummer van blue-turns-grey. ons internettijdschrift heeft het afgelopen jaar enkele bijna-dood ervaringen gehad, maar staat met dit dubbeldikke winternummer weer blakend voor u.

in dit nummer van blue-turns-grey veel vlaanderen. 'opdat ge er met uw velo rijdt', een regel van bert lema, is hier wellicht illustratief voor. lema leverde voor deze editie van blue-turns-grey een aantal korte, intrigerende gedichten die voor alles een onheilspellende sfeer oproepen. maar hij is niet de enige opvallende dichter. wat te denken van de gedichten van anna de bruyckere (zeeuwse studente te gent), die al enkele dichtwedstrijden won. deze publicatie hoort tot haar eersten, maar haar gedichten beloven veel moois in de nabije toekomst. thomas blondeau (vlaamse schrijver te leiden), die vorig jaar debuteerde met de prachtige roman eX, leverde voor blue-turns-grey een kort verhaal en een gedicht. nieuw in dit nummer is verder het geluidsfragment van de vlaming koenraad de meyer, een dialoog van een schrijnende relatie.

bevat dit nummer nog literatuur die niks met vlaanderen te maken heeft? ja en nee. nafiss nia is een iraans-nederlandse dichteres; zij schreef haar gedicht echter n.a.v. de avond rond de vlaamse dichter herman de coninck die n.a.v. diens tiende sterfdag in perdu werd georganiseerd. het enige onvervalste hollandse geluid moet dan maar van de amsterdammer kees van houte komen. zijn gedicht 'o melancholie' is grappig, ontregelend, melancholisch, virtuoos, maar ook niet vlaams - wat in dit nummer van blue-turns-grey een hele prestatie is. maarten doorman leidt in zijn opstel fictieve personages door het landschap van de wereldliteratuur, poëzie, kunst en filosofie en alex de vries neemt het medium fotografie en in het bijzonder het fotografenduo MariaMaria onder de loep.

dit nummer van blue-turns-grey bevat een grote variatie aan foto's, collages en tekeningen. de tekening van jissel kerkstra neemt de kijker mee naar een microkosmos, wat een boomstronk lijkt zou ook een bedorven orgaan kunnen zijn. joanneke meester kreeg internationale bekendheid met het pistooltje dat zij van haar eigen huid maakte. zij is gefascineerd door de donkere kant van de mens afgezet tegen onschuld en kwetsbaarheid. van een heel andere, luchtige, aard zijn de tekeningen van marijn van kreij, ze lijken gemaakt te zijn terwijl hij aan de telefoon in de wacht stond en zomaar wat op papier droedelde.

'stay' luidt de titel van erik urlings' videostill: een man met een hoed die over een bospad van de kijker wegloopt, men ziet hem op de rug; kwetsbaar. nog kwetsbaarder is de verdronken persoon op diewke van den heuvels foto 'centotaaf' - de arm die een stukje boven water uitsteekt kan nog net wat zonlicht vasthouden. koen delaere tekent met uiterste precisie; tussen het lijnenspel van de klare potloodlijn plaatst hij minuscule gekleurde rondjes, bijna als een muzikale interval. tussen wiskunde en muziek is een veelbesproken en eeuwenoud verband als geen ander weet jaap kroneman dit te visualiseren in een ruimtelijk werk. onbesproken werken van o.a.: alphons ter avest, anand mahabier, mark langelaar, ivonne zijp, MariaMaria en niek michel zijn er in dit dubbeldikke nummer van blue-turns-grey te zien. om te eindigen met enkele woorden uit alex de vries' opstel en u uit te nodigen om het winternummer te bekijken: jij ziet, jij ziet, wat ik niet zie. zeg maar wat je ziet. zie maar wat je zegt.

de redactie blijft open staan voor bijdragen van aanstormend talent, talent dat al wat langer meeloopt en gevestigde namen. blijf daarom uw bijdragen sturen naar edwin fagel (literatuur), estelle boelsma (beeldende kunst) en dirk rebbers.