en op een poster

ze bewegen vingers, centraliseren de halve aarde
plat. met geloken ogen kijken ze toe hoe één man
de wereld redt: heldhaftig stapt hij door eender
welk vuur, verteert de gespeelde koele blik. het

wordt warm in de hoek van de kamer, het bed heeft
geen lakens meer. er wordt wat afgezweet, er komt
leven in het kunstmatig lachje van pluchen beren.
ze willen, straks verlangen ze de onschuld weer.




rode henna in het haar

jou noem ik meisje. er past rode henna
in je haar. en als ook mijn vingers mogen.
strelen, hoofdhuid masseren. we hebben

elk een mond, we kunnen onszelf ertoe
bewegen. omdat naakt ons dichter brengt,
een webcam ook niet alles zegt. het hoeft

niet stil in huis te blijven. de douche heeft
water en zoveel nood aan ons. je weet het,
er is verlangen, er is iets met een muur.




in de mode

ze vraagt het niet eens half of ik deel haar al
op in kwartjes. lapjes lichaam. ze weet niet hoe
naakt naakt is, dat een man geen grens trekt, dat
geen pad recht is. kronkelen en slingeren zal ze.

ze zit zo met een opgeschoven rokje, ze heeft in
geen tijd geen kniehoge laarzen meer aan. wat is
de kleur van het slipje om haar meisjesbillen en
welke fantasietjes sieren haar bh? ze is niet te

weerstaan, daagt uit door gewoon voorbij te gaan
het is denkbeeldig dat ze de regels van het spel
kent. ze moet leren met mondjesmaat, het hoofd
niet buigen over de levensvraag hoe dood ze wil.




meisjes

wij gaan naar de meisjes, de meisjes komen niet
naar ons. zij draaien rond als gemakkelijke
prooien, het zijn steeds wij die al snel om hun

vingers liggen. wij zijn pijnlijk kwetsbaar zo
piemelnaakt en kaal, schaamteloos kleden zij
zich uit waar we bij staan. wij houden niets

voor hen verborgen, zij blijven onbewogen.
leeggeschud gaan wij weer weg en blijven bij
hen achter. stelletje klootzakken dat we zijn.