SPOED
deze trein niet gemist
zonder station die dendert
in aankomst of vertrek:
ieder stapt op en aan in Razernij
één
zet zich in houding
buigt naar de zon
beeft in bed
zegt nog dag want morgen
gloort met een mond vol goud,
zure melk met kiezel
smijten zich het ten volle leven in
tot de Hitte de glans dof maakt
hakken door jouw bot
wroeten zich een plaatsje
naar de eerste rij
na lang horen hoor je niets meer
na lang zeggen zijn je woorden op
herhaal je wat
(hoort)
de remmen
het gepieppiep
deuren die Open en Dicht gaan
een luidspreker:
dat je vertraging loopt!
OCHTEND
de doorzichtigheid van lampenkappen intrigeert haar
de luwte van lange tafels in het theehuis
liefst in oude huizen huist ze
met betrekking tot het stof:
de sleet van jaren vergankelijkheid
maar ze noemt het
teder worden
waar hout op symbolische wijze gesneden
waar niet één steen gelijk is:
waar stilte nog leegte is
maar ze noemt het
eindigheid
klinkt soms het gemorrel van gasten
die door gangen hun kamers zoeken
dan blijft ze stil: dat ze haar nooit vinden
niet echt
blijven, denkt ze
TELLING
hij daalt in tunnels onder een stad
proeft het gestifte glas
hoort muziek in een Cola-bekertje
snel achter een hoek een mens
gemist: niet gezien! niet gezien!
(er klinkt een schreeuw of
geluid van krekels)
Zij is uit schoonheid geblazen:
dat zie je niet hoor je niet
herken je haar niet
♦ Steven Graauwmans (1972) is copywriter en architect. Hij woont en werkt in Schaarbeek. Begin 2003 publiceerden De Revisor en De Brakke Hond gedichten van hem. Hij publiceerde verder in bladen als Passionate, Krakatau en Gierik & NVT. In 2006 verscheen zijn debuutbundel 'Uitzicht lotto' in de Windroosreeks. Hij betreedt regelmatig de Vlaamse podia, om daarop voor te lezen uit zijn werk.
♦ info:
De contrabas