[ Statement ]

Door electronificatie en digitalisering isoleren we ons steeds verder van de natuurlijke werkelijkheid om ons heen en in onszelf. We construeren onze eigen werelden nog wel, maar ze zijn niet echt tastbaar meer, De gevulde ruimte verdwijnt langzaam en we staren steeds massaler in een niet bestaande ruimte; naar 2 i.p.v. 3 dimensies; naar 'virtual reality' We worden machines zonder verbeeldingskracht. Ik wil tot de verbeelding spreken;
'non-virtual reality' een tastbare wereld scheppen zonder enige vorm van technologie te gebruiken; Dit doe ik door levensgrote chaotische tekeningen te maken. Fragmenten van een oneindigheid; constructies bestaande uit verbindingen, lijnen, herhalingen, ritmes en structuren waarmee ik de lege ruimte weer wil vullen en fantasie opnieuw een plaats wil geven.


website: www.kimhabers.com