*

Lieve ik aarzel in aanhef want beste of waarde viel af
lieve zoek er niets achter het staat er.
En waar te beginnen.

Mijn ooghoek weet je waar ik ook rondwaar net buiten mijn blikveld.
Dit is geen doen.

Je zit in die doos daar op tafel gevouwen waar kan ik hem kwijt.
Dit is geen doen.

Je weegt op mijn borst stoort het hartritme van mijn hartritme.
Ik herhaal: dit is geen doen.

Je schift mijn melk als ik dorst schimmelt fruit in mijn kelder.
Elk verhaal dat ik lees is het jouwe steeds speel ik een bijrol.
Spinweb in mijn briefbus: jij.
Stofpluis onder mijn zuipstoel: jij.

Maar nooit gewoon kleine moeite een heilwens vervloeking repliek.
Ik herhaal: nooit.

Wat spreken we af voor vervolg hoe hechten we af zonder wonden.
Lieve ik weifel nu hoe ik je groet zonder liefs hoe houd
ik open wat dicht moet.


        - piet gerbrandy


*

rijkgetroonde doodloze afrodite
intrigante dochter van zeus ik smeek je
zet – je wint altijd – me niet klem met sores
of met gedonder

maar kom hier zoals je al vele malen
uit de verte luisterde naar mijn klaagzang
en het huis verliet van je vader om naar
mij toe te komen

op je gouden wagen en mooie mussen
voerden je met wervelend snelle vleugels
uit de hemel over de zwarte aarde
dwars door het luchtruim

zonder morren en met een flauwe glimlach
om je doodloos mondje – jij die geen leed kent –
vroeg je wat mij nu weer bezielde waarom
nu weer die oproep

wat mijn malend hart nu het sterkst verlangde
‘wie is het nu weer die ik in je armen
drijven moet wie doet je nu schreeuwend onrecht
lastige psapfo

nu ontloopt zij jou die ze straks zal stalken
weigert ze cadeaus die ze straks zal geven
is ze niet verliefd zal ze straks verliefd zijn
zonder te willen’

kom opnieuw verlos mij uit onverdraaglijk
liefdesleed vervul waar mijn smachtend hart nu
vol van is vecht jij aan mijn zijde dat wij
haar onderwerpen


        - psapfo van lesbos (vertaling: piet gerbrandy)