blue-turns-grey
gert de jager + hosai ozaki
Ach, het aangeraakte
Ach, de pianist wiens te snelle hand over de te langzame
toetsen – het zijn lieflijke modulaties tussen
vermogen en onvermogen. Waar moet je
het zoeken? In het landschap zoals dat
harmonieert met de ruimte die je voor
je ziet?
Je beweegt je over de oever. Dat schip
lijkt even lang of breed als de oever zelf. Je verplaatst
je nu in volstrekte
parallellie en kijkt uit over het dek dat een landschap is vol
zwarte, vruchtbare bergen. Achtergrond
voor wasgoed.
De oever houdt stil omdat iets wordt
opgevaren dat
wijd is. Je voelt je aderen gaan, je vingertoppen
raken een dukdalf.
- gert de jager
Fragment uit: De grote hemel, oorspr.: Daikoe (1925-1926)
Wanneer ik mijn zolen was worden ze wit
Deze vuurvlieg licht niet op, hij is hard geworden
De grote den laat ik aan de mussen, deze hut is van mij
Er is wat van de zee te zien, ik heb een klein raam
Ha, daar is mijn gezicht weer, ik heb een spiegeltje gekocht en ben naar huis gegaan
Zo ver weg dat ik de golven niet kan horen: de blauwe zee
Woest zoemen ’s nachts de muggen rond dat ene magere lichaam
Een libelle was zo aardig om neer te strijken op mijn schrijftafel
Vier of vijf mensen zijn rustig aan het werk, de zoutpan wordt donker
’s Avonds laat bloem gemorst op de stromat
Het is nat rond de waterput, een avondwindje
Door ratten aangevreten aardappels terwijl ik lag te slapen
Nadat ik de berg beklommen heb zie ik het hele eenzame dorp
Ze weet niet wat ze moet doen met haar mooie haar
Niet nodig om elke ochtend te vegen, alleen wat dennennaalden
- hosai ozaki (vertaling: gert de jager, op basis van de engelse vertaling van hiroaki sato)
Ach, de pianist wiens te snelle hand over de te langzame
toetsen – het zijn lieflijke modulaties tussen
vermogen en onvermogen. Waar moet je
het zoeken? In het landschap zoals dat
harmonieert met de ruimte die je voor
je ziet?
Je beweegt je over de oever. Dat schip
lijkt even lang of breed als de oever zelf. Je verplaatst
je nu in volstrekte
parallellie en kijkt uit over het dek dat een landschap is vol
zwarte, vruchtbare bergen. Achtergrond
voor wasgoed.
De oever houdt stil omdat iets wordt
opgevaren dat
wijd is. Je voelt je aderen gaan, je vingertoppen
raken een dukdalf.
- gert de jager
Fragment uit: De grote hemel, oorspr.: Daikoe (1925-1926)
Wanneer ik mijn zolen was worden ze wit
Deze vuurvlieg licht niet op, hij is hard geworden
De grote den laat ik aan de mussen, deze hut is van mij
Er is wat van de zee te zien, ik heb een klein raam
Ha, daar is mijn gezicht weer, ik heb een spiegeltje gekocht en ben naar huis gegaan
Zo ver weg dat ik de golven niet kan horen: de blauwe zee
Woest zoemen ’s nachts de muggen rond dat ene magere lichaam
Een libelle was zo aardig om neer te strijken op mijn schrijftafel
Vier of vijf mensen zijn rustig aan het werk, de zoutpan wordt donker
’s Avonds laat bloem gemorst op de stromat
Het is nat rond de waterput, een avondwindje
Door ratten aangevreten aardappels terwijl ik lag te slapen
Nadat ik de berg beklommen heb zie ik het hele eenzame dorp
Ze weet niet wat ze moet doen met haar mooie haar
Niet nodig om elke ochtend te vegen, alleen wat dennennaalden
- hosai ozaki (vertaling: gert de jager, op basis van de engelse vertaling van hiroaki sato)
♦ Gert de
Jager (1957) werkt als leraar Nederlands en schrijft over
poëzie in diverse tijdschriften. Hij promoveerde in 1992 in
Utrecht met het proefschrift "Argumenten voor canonisering; de
Vijftigers in de dag- en weekbladkritiek, 1949-1959".
♦ Hosai Ozaki (1885-1926) is een van de vernieuwers van de haikuvorm. In zijn vrije haiku's spelen de traditionele regels van het genre, zoals een vast aantal lettergrepen en een verwijzing naar de seizoenen, geen rol meer. Veel van zijn gedichten schreef Ozaki in zijn laatste levensjaar, toen hij zich na een bestaan vol alcoholisme en een mislukte maatschappelijke loopbaan teruggetrokken had als monnik bij een geïsoleerde tempel. De in de VS verschenen vertaling van zijn werk als een bundel eenregelige verzen oefende invloed uit op dichters als Ashbery en Ginsberg.
Zie ook:
- www.gertdejager.nl
- Interview met Gert de Jager op Meander
- Hosai Ozaki bij GoogleBooks
♦ Hosai Ozaki (1885-1926) is een van de vernieuwers van de haikuvorm. In zijn vrije haiku's spelen de traditionele regels van het genre, zoals een vast aantal lettergrepen en een verwijzing naar de seizoenen, geen rol meer. Veel van zijn gedichten schreef Ozaki in zijn laatste levensjaar, toen hij zich na een bestaan vol alcoholisme en een mislukte maatschappelijke loopbaan teruggetrokken had als monnik bij een geïsoleerde tempel. De in de VS verschenen vertaling van zijn werk als een bundel eenregelige verzen oefende invloed uit op dichters als Ashbery en Ginsberg.
Zie ook:
- www.gertdejager.nl
- Interview met Gert de Jager op Meander
- Hosai Ozaki bij GoogleBooks