blue-turns-grey
lamia makaddam + saadi youssef
حلم نسائي
في القطار جلست امرأة الى جنب أخرى
بينهما سلة مشتريات
خبز وسكر وطحين
وجبنة
وقنينة عطر
ومعكرونة
المرأة لا تعرف الأخرى
والأخرى لا تعرف المرأة بدورها
ولا تهتم السلة قنطرة
تمطر عسلا في فم أبنائها الجائعين
منذ ان تعلمت كيف تعيش على الحلم
وانطلقت تغني
عن البجع الأبيض
في الماءْ
2
ميساءْ
عروس في غرفتها تتزين
تلبس فستانا
تقلعه ، تلبس آخر
العريس تأخر
قالت ميساء لامها
وانطلقت من خلف الجدار أغنية فاحشة
وزغاريد و قواريع طبول
ميساء جاهزة
لتعبر بين الأفواه الفاغرة
غير أنها لم تأسف حين لوح لها الفرح من بعيد
عندما كان يهرول باتجاه المبنى المجاور
و اكتفت بالحلمْ
3
لم تنتظمْ
دورتها
والطبيب قال لها " لا تيئسي من رحمة الله"
هي لا تيئس
لان قلبها لا يكف عن ضخ الحليب
كلما بكى طفل
أو غنت فيروز
" يالا تنام.. يالا تنام .. أذبحلك طير الحمام"
4
طير الحمام
لم يكن في قفصه هذا الصباح
بكت الطفلة
صرخت وتشنجت ورفست الأرض
بأقدامها الصغيرة
شقيقها
مد لها ريشة عالقة بجدار القفص
وقال " ستبدو أجمل على تلك الضفيرة
- lamia makaddam
Een vrouwelijke droom
In de trein
zat er een vrouw naast een andere
Tussen hen
Een mandje vol
Brood, suiker, bloem, kaas, parfum, macaroni
De vrouw kent de andere niet
De andere kent de vrouw ook niet
Dat vindt ze niet belangrijk
Het mandje is een bruggetje
Het regent honing in de mond van haar hongerige kinderen
Sinds zij van dromen leerde te leven
En ze zong
Over zwanen in het water.
………………
Khawater
bruid in haar kamer maakt zich op
Doet een jurk aan, doet hem uit
De bruidgom is laat
mompelt ze
terwijl een liedje, drummers en halleluja’s uit de muur uitstoken
Khawater is klaar
om haar tocht tussen de wijde monden te doen
Toch
vond ze het niet erg
toen meneer geluk zich naar de overkant haastte
De droom vond ze genoeg
………………
Laat of vroeg
wordt ze moeder
de dokter zegt:
Je moet het niet opgeven
dat doet zij niet
haar hart stopt niet met pompen van melk
elke keer als zij een baby hoort huilen
of Fairuz hoort zingen “ als je slaapt, krijg je de duif”
……………..
De duif was niet in zijn kooi vanochtend
het klein meisje schreeuwde, gilde, trapte op de grond met haar kleine voeten
haar broer
pakte een veer dat aan de kooi bleef hangen
en zei:
mooier zou die zijn op je kleine vlechtjes
- lamia makaddam (vertaling)
America
God save America
My home sweet home!
The French general who raised his tricolour
over Nugrat al-Salman where I was a prisoner thirty years ago...
in the middle of that U-turn
that split the back of the Iraqi army,
the general who loved St Emilion wines
called Nagrat al-Salman a fort...
Of the surface of the earth, generals know only two dimensions:
whatever rises is a fort
whatever spreads is a battlefield.
How ignorant the general was!
But Liberation was better versed in topography.
The Iraqi boy who conquered her front page
sat carbonised behind a steering wheel
on the Kuwait–Safwan highway
while television cameras
(the booty of the defeated and their identity)
were safe in the truck like a storefront
on rue Rivoli.
The neutron bomb is highly intelligent,
it distinguishes between
an “I” and an “Identity”.
God save America
My home sweet home!
(Blues)
How long must I walk to Sacramento
How long will I walk to reach my home
How long will I walk to reach my girl
How long must I walk to Sacramento
For two days, no boat has sailed this stream
two days, two days, two days
Honey, how can I ride?
I know this stream
but, O but, O but, for two days
La L La La L La
La L La La L La
A stranger gets scared
Don’t fear dear horse
Don’t fear the wolves of the wild
Don’t fear for the land is my land
La L La La L La
La L La La L La
A stranger gets scared
God save America
My home sweet home!
I too love jeans and jazz and Treasure Island
and Long John Silver’s parrot and the terraces of New Orleans
I love Mark Twain and the Mississippi steamboats and Abraham Lincoln’s dogs
I love the fields of wheat and corn and the smell of Virginia tobacco.
But I am not American. Is that enough for the Phantom pilot to turn me back to the Stone Age!
I need neither oil, nor America herself, neither the elephant nor the donkey.
Leave me, pilot, leave my house roofed with palm fronds and this wooden bridge.
I need neither your Golden Gate nor your skyscrapers.
I need the village not New York.
Why did you come to me from your Nevada desert, soldier armed to the teeth?
Why did you come all the way to distant Basra where fish used to swim by our doorsteps.
Pigs do not forage here. I only have these water buffaloes lazily chewing on water lilies.
Leave me alone soldier.
Leave me my floating cane hut and my fishing spear.
Leave me my migrating birds and the green plumes.
Take your roaring iron birds and your Tomahawk missiles. I am not your foe.
I am the one who wades up to the knees in rice paddies.
Leave me to my curse.
I do not need your day of doom.
God save America
My home sweet home!
America
let us exchange your gifts.
Take your smuggled cigarettes
and give us potatoes.
Take James Bond’s golden pistol
and give us Marilyn Monroe’s giggle.
Take the heroin syringe under the tree
and give us vaccines.
Take your blueprints for model penitentiaries
and give us village homes.
Take the books of your missionaries
and give us paper for poems to defame you.
Take what you do not have
and give us what we have.
Take the stripes of your flag
and give us the stars.
Take the Afghani Mujahideen’s beard
and give us Walt Whitman’s beard filled with butterflies.
Take Saddam Hussain
and give us Abraham Lincoln
or give us no one.
Now as I look across the balcony
across the summer sky, the summery summer
Damascus spins, dizzied among television aerials
then it sinks, deeply, in the stories of the forts
and towers
and the arabesques of ivory
and sinks, deeply, from Rukn al-Din
then disappears from the balcony.
And now
I remember trees:
the date palm of our mosque in Basra, at the end of Basra
the bird’s beak
and a child’s secret
a summer feast.
I remember the date palm.
I touch it. I become it, when it falls black without fronds
when a dam fell hewn by lightning.
And I remember the mighty mulberry
when it rumbled, butchered with an axe...
to fill the stream with leaves
and birds
and angels
and green blood.
I remember when pomegranate blossoms covered the sidewalks,
the students were leading the workers’ parade...
The trees die
pummelled
dizzied,
not standing
the trees die.
God save America
My home sweet home!
We are not hostages, America
and your soldiers are not God’s soldiers...
We are the poor ones, ours is the earth of the drowned gods
the gods of bulls
the gods of fires
the gods of sorrows that intertwine clay and blood in a song...
We are the poor, ours is the god of the poor
who emerges out of the farmers’ ribs
hungry
and bright
and raises heads up high...
America, we are the dead
Let your soldiers come
Whoever kills a man, let him resurrect him
We are the drowned ones, dear lady
We are the drowned
Let the water come
- saadi youssef
♦ Lamia Makaddam (1971)
is geboren in Sousse, Tunesië. Ze is afgestudeerd in Arabische
Taal en Cultuur. In Nederland won ze, in 2001, de al-Hijara
literatuurprijs. Ze woont in Amsterdam, waar ze werkt als vertaler.
♦ Saadi Youssef (1934) is een Irakees schrijver, dichter, journalist, uitgever, en politiek activist. Hij studeerde Arabische literatuur in Bagdad en was al jong politiek actief. Hij heeft veel schrijvers in het Arabisch vertaald, zoals bijvoorbeeld Garcia Lorca en Whitman. Youssef woonde in ondermeer Libanon, Griekenland, Cyprus en woont momenteel in Londen.
Zie ook:
- Interview met Makaddam op PennSound (mp3)
- Makaddam op Poetas Del Mundo
- interview met Saadi Youssef
- werk van Saadi Youssef
♦ Saadi Youssef (1934) is een Irakees schrijver, dichter, journalist, uitgever, en politiek activist. Hij studeerde Arabische literatuur in Bagdad en was al jong politiek actief. Hij heeft veel schrijvers in het Arabisch vertaald, zoals bijvoorbeeld Garcia Lorca en Whitman. Youssef woonde in ondermeer Libanon, Griekenland, Cyprus en woont momenteel in Londen.
Zie ook:
- Interview met Makaddam op PennSound (mp3)
- Makaddam op Poetas Del Mundo
- interview met Saadi Youssef
- werk van Saadi Youssef