Showproces

De popjes passen aan de tafeltjes
op een terras. De zon melkt witte warmte
op het tableau dat niet één rafeltje
vertoont, geen smet of vlekje – niets dan charme.

Twee schatjes vallen op het licht
van zilte zon. Zij priemen spitse vingers
naar wie passeert en grinniken gericht:
het Andere bevalt ondingen.

Het tribunaal van spetterspot
veroordeelt serieuziteiten.
De richteren die tronen op hun pot,
hoor hen sleets lillend sneren slijten.

Maar nimmer borsten roerend.
De aarde rondom het pedante paar
beeft nooit, zelfs niet bij breuken.
Gevoelloos ongevoeglijk.
Oceaniek sacraal.